Op dit moment (maandagmiddag) zitten we in Rome op het vliegveld. Wat doen we daar zult u zich afvragen. Nou, dat vragen wij ons ook af. Vanochtend vertrokken we om zeven uur bij het hotel op weg naar Triëst. Vanuit daar was het de bedoeling om naar Munchen te vliegen en dan door naar Amsterdam. Maar alles liep anders. Rond de boardingtijd kreeg Alice een sms van Lufthansa met de mededeling dat de vlucht was gecancelled. Niemand wist er nog wat van, maar wij dus wel. Op dat moment probeerde Jettie ons nog naar Nederland te krijgen op maandag en zoals het er nu uit ziet gaat het ook lukken. We vliegen zometeen naar Munchen en daarna door naar Schiphol. Vanavond laat zullen we dan toch thuis in ons eigen bedje slapen. Het blijft toch Oost West, thuis best!

De kater van gister ben ik nog niet helemaal te boven. Nog steeds is het vreemd en verwarrend dat we waarschijnlijk toch in mei in Turkije zullen gaan spelen. En dan weer met een andere coach. Ik ben heel benieuwd hoe dat zal zijn. Deze winter zal er meer duidelijkheid komen over de nieuwe coach. Technisch directeur Bert Goedkoop houdt hierover met ons contact.

Woensdag vlieg ik met Debby weer naar Polen toe en we zullen daar proberen om weer alle prijzen te winnen, net als vorig jaar. Dit is voor dit jaar mijn laatste stukje voor de Road to London, die dus nog steeds niet afgelopen is!

Tot volgend jaar!

Caroline